Í rættini
Lat meg í kossinum doyggja
Føroyska kvinnan
Mangan verður sagt "Teir løgdu lunnar" og tað hava teir/mennirnir sanniliga eisini gjørt.
Hann
Grind
Veðrurin prúði
Løtan hin signaða, ríka
Veðrur
Risin og Kellingin
Lagnan
Øll bera vit byrðar, men tað eru ikki allar byrðar íð vit síggja.
Hon
Eftir drápið
Lundalova