Í rættini

Lat meg í kossinum doyggja

Føroyska kvinnan

Mangan verður sagt "Teir løgdu lunnar" og tað hava teir/mennirnir sanniliga eisini gjørt.

Hann

Grind

Veðrurin prúði

Løtan hin signaða, ríka

Veðrur

Risin og Kellingin

Lagnan

Øll bera vit byrðar, men tað eru ikki allar byrðar íð vit síggja. 

Hon

Eftir drápið

Lundalova